Үеийнхнээсээ эрт хэлд орж, үеийнхнээсээ эрт ном уншиж сурсийшт би чэн. хахаха майр тэнэг юмаар томрохгүй юу гэснээс нээрээ гэм дээ. хөлд ороогүй байж хэлд орж "Будантай юу буурал хорвоодоо бүүвэйлж өсгөсөн ээж минь дээ хөөө" гээл авдаг байлаашт. Юун тэр ээжийн мөөм зөөм тэрийг чэн тоохгүйшт шууд дуу муу сураал, шүлэг мүлэг уншаал хүний уншиж өгсөн номыг цээжлээл, үсгэлж байгаам шиг уншиж муншиж элгийг нь авдаг байвшт. Майр их юм худлаа зохиож яринаа бас болоогүй. Тэр ярианд нь уярсан байрны ах эгч эмээ өвөө нар нааг тойроол би дунд нь төөрөөл гээлүү. Маазрах ч яахуу гэхдээ л хөлнөөсөө эхэлж хэлд орсон нь үнэн юмдаг.
Анхны хайрын цохилтыг нээрээ би хөдөө өвөө эмээ дээр байхдаа авсийн байна. Надтай сууна гээл гүйгээдайдаг дээд айлын нэг хөвгүүн байдаг байлаа. Нүүрэн дээрээ маш олон сэвхтэй /одоо ч тэр сэвх нь байдийн ккк/. Тэрний ах нь бас надад сайн. Тэгсэн чэн нэг өдөр ахтай нь би хэрэлдээд. Ах ч гэж дээ надаас нэг байна уу хоёр л ах байсан юм.
Ах хүү: Хөөе хөөе наашаа хардаа
Би: үгүү ээ би жамтай муудцан зао.
Ах хүү: Ээ чи нэг л наашаа харчилдаа
Би: би чааг эмээдээ хэлнэ за нааг дэнэг ингэж хэлсэн гэж.
Ах хүү: чи наашаа нэг харчилдаа
би: за яахуу нэг л харий.
түс тас түмпэн шанага гээд нааг харсан чэн өөдөөс над руу чулуу нүүцэн юм даа. Ингээд анхны хайрын цохилт маань миний нүдийг сохлохоо шахсан юм даа. Тэрнээс хойш би хэзээ ч, яаж ч гуйж байсан хүн рүү эргэж харахаа больсон юмдаг.
Тэгж байтал хөдөөний эмээ өвөө дээрээсээ хотын ээж аав дээрээ шилжин ирж суурьшив Энэ үед би бараг 3 тай байсан байх. Хотын амьдралд дасах гэж их зовсоон. Хотын хүүхдүүд майр их зантай наасан. Байрны ах эгч нар бацаан гээд нааг тоохгүй , хөлд оржаагаа мангар бацаануудыг өмдөндөө шээдэг гээд би тоохгүй. Маш их ялгаварлан гадуурхалт мэдрэгддэг байждээ одоо бодоход. /хахаха үнэндээ юугаа ч мэдэхгүй далдганаад явжээсан байхгүй юу/
Тэгж байтал би дүүтэй болж гадаа гарч бөмбөг өшиглөдөг нас минь өнгөрөв. Гараа эцтэл дүүгээ саатуулжээлаашт. Ингэж саатуулжээхдаа ээжтэй илүү тулж ажиллах боломж гарч би ээжээр үсэг заалгасан юм.
Заалгасан үсгүүдээ бататгаж сонин уншаад уншаад тэгээд анх сонин уншиж сурсийн тэр тусмаа би Р үсгэнд бүр илүү дуртай байсан. ккк
Тэгээд ном уншсан. Анх уншсан номоо би сайн санадын "Үүлэн бор" гээд нээх гоё үлгэрийн ном. Монгол хүн бүр бараг мэдэх байх дөө энэ номыг.









